Day 05 - a song that reminds you of someone
Voordat ik begon aan deze challenge, was deze dag de dag die mij bezighield. Terwijl ik voor mijn werk van a naar b reed en weer terug of zelfs eerst nog naar c en vervolgens weer naar a werd mijn hoofd gevuld met herinneringen Lastig om te ordenen, daarom heb ik dit blog in fase's geschreven omdat er zoveel herinneringen zijn aan mensen gerelateerd aan nummers.
Bakerstreet van Undercover doet mij namelijk denken aan Hem van HIJ. HIJ als in herenzaak (de mannelijke ZIJ) en Hem als in verkoper bij de HIJ in Hellevoetsluis en mijn heimelijke liefde op zaterdag avond in Cas (Casablanca in Rockanje). Vriendin M en ik gingen vaak naar Hellevoetsluis om "te winkelen", en liepen dan tig keer langs de HIJ om een glimp van hem op te vangen. Wat uiteraard absoluut niet opviel. Hahahaha. Zeker omdat er eigenlijk geen f....k te winkelen viel in Hellevoetsluis.
Luv 4 luv van Robin S doet me altijd denken aan de bitches van Alcazar in Puttershoek. Als dit liedje begon hadden de bitches een bepaald dansje, wat wij vervolgens altijd nadeden in een iets andere versie, de schop of trap variant. Zelfs als ik dit liedje in de auto op de radio hoor dan moet ik het even doen, waarbij het niet altijd bevorderlijk is voor het verkeer achter mij dat ik mijn voet van mijn gaspedaal haal.
Flappy van Youp van't Hek is onvoorwaardelijk verbonden aan mijn vader. Traditie getrouw houden wij elke kerst een wedstrijd wie het eerst "flappy" op de radio hoort, belt de ander en zegt niets maar zet de telefoon voor de speaker van de radio. Zo had ik in 2009 een voicemail van mijn vader met dit liedje. 2010 heb ik gewonnen. In mijn omgeving weten ze van deze tik en ik kreeg dan ook op 11 december, terwijl ik in de auto zat, een smsje van collega J dat Flappy nu op Sky radio was. Zender gezocht, nummer ingetoetst en luisteren maar. En om dit nog verder te illustreren. Na het lezen van mijn blog over dag 2 ging zaterdag de telefoon, mijn vader belde, of eigenlijk, Don Mercedes belde met Rocky.....
My baby you van Marc Anthony is verbonden aan mijn (nog) ongeboren dochter.
Maar A song that reminds you of someone gaat over M. M is 1 van mijn eerste (onbeantwoorde) liefdes geweest. Vriendin M en ik noemde hem Coconut, zoals we voor elke leuke jongen een bijnaam hadden. Want dan konden we lekker over ze lullen terwijl ze naast je stonden!!. Zo hadden we bijv. een Daan, een Jeroen, een Hij, een Johnny, een Mr Vain en een Sesamstraat .
M of Coconut, genoemd naar de kroeg/gelegenheid waar we hem ontmoette, vond ik een fascinerende onbereikbare jongen. Ik zou hem nu omschrijven als een surferdude. Dik blond krullend haar tot in zijn nek en een beetje mollig, tenminste hij was wat gezetter dan de gemiddelde jongen. De eerste keer dat ik hem zag, danste hij (en oh wat kon hij geheimzinnig, fascinerend en goed dansen) op Big fun van Innercirle. Tenminste dat was mijn herinnering. Gezien het jaartal (1988) kan dat niet, ik was volgens mij jonger toen ik voor hem viel. Maar dat terzijde.
Ik heb een ander nummer gekozen wat ik onherroepelijk verbind aan M en dat is Missing van Everything but the girl. In de jaren dat ik verliefd op hem was en de jaren daarna zag ik hem afglijden in de drugs. Van een mooie mollige jongen werd hij een magere schichtige drugsverslaafde. Op zijn 20ste zag hij er al uit als een afgeleefde 40tiger aan drugs. Ik heb nog nooit zo'n passende songtekst gevonden op een situatie of een someone, zoals dit nummer. Als ik dit liedje hoor, zie ik mijzelf uit de bus stappen, zijn straat doorlopen en verwonderend voor zijn ouderlijk huis afvragen waar hij gebleven is en wat er van je geworden zal zijn. Ook staat dit nummer voor liefde en de tijd waarin ik leefde, zoals ik never nooit meer gevoeld hebt. Missing.
Voor M. Wherever you are.
Mooi verhaal weer.
BeantwoordenVerwijderenPfff.. sjonge Linda.. *woorden zoekt*
BeantwoordenVerwijderen