Day 22 - a song that you listen to when you’re sad

Day 22 - a song that you listen to when you’re sad

Ik luister eigenlijk niet naar muziek als ik verdrietig ben.

Ik ken wel muziek waar ik verdrietig van word, maar als ik verdrietig ben dan luister ik eigenlijk niet naar muziek. Ik zie wel eens dat mensen liedjes relateren aan verdrietige gebeurtenissen, of dat ze hele cd's of cassettebandjes opdragen aan een verloren liefde. En dat vind ik dan altijd heel erg mooi, maar zelf heb ik dat dan niet. Ik ken wel liedjes die ik heel mooi bij situaties vindt passen, zoals ik bijvoorbeeld al in een eerder blog omschreef, What you're made of van Lucie Silvas.

Maar het is ook weer niet zo dat ik niets doe als ik verdrietig ben. Ik doe steevast 3 dingen als ik verdrietig ben en wel in deze volgorde.

De afgelopen weken en toch ook wel maanden hebben zo zijn verdrietige dagen gekend. Maar op die dagen en op de dagen daaropvolgend had ik wel afspraken voor mijn werk. En om dan niet na een afspraak gelijk naar huis of kantoor te rijden zoek ik via mijn Iphone de dichtsbijzijnde autodealer op van het bepaalde automerk wat ik in mijn hoofd heb en rij ik daarna toe.
Ik krijg een kopje koffie en praat met de vertegenwoordiger over de auto die ik voor ogen heb en vraag hem het hemd van het lijf over de auto die ik in gedachten heb. (jajaja ik heb zo mijn eisen).
Tot op heden heb ik echter nog niet de auto van mijn dromen gevonden omdat ik met een luxedilemma zit.
De nieuwe auto die ik ga kopen wordt of
- middenklasser en sportief of,
- de zuinige gezinsauto zonder bpm en wegenbelasting.

Echter in die laatste klasse kan ik geen leuk model vinden. Mede omdat het een stap terug is met betrekking tot wat ik nu rij en die auto's allemaal kleiner qua zitruimte bestuurder zijn. MAAR de keuze van de auto heeft ook te maken met de keus die ik vorige jaar januari heb gemaakt. Proberen zwanger te worden en aangezien ik dat nu nog steeds niet ben, heb ik ook nog geen nieuwe auto. Mocht het echter allemaal lukken dan heb ik al wel een "beste keus", maar echt leuk vinden doe ik hem of haar niet. Zogezegd, luxeprobleem!

Inmiddels ben ik er ook achter dat het shoppen naar een nieuwe auto mij nog niet vrolijker maakt, mede omdat ik DE auto dus niet kan vinden. Maar er zullen ongetwijfeld nog verdrietige dagen komen en er staan nog een aantal bpm en wegenbelastingvrije auto's op mijn lijstje die ik nog moet gaan bekijken.

Na het bezoek aan de autodealer rij ik gelijk door naar het dichtstbijzijnde tuincentrum (nr. 2). Kijk, daar word ik vrolijk van. Van het uurtje dat ik daar rondwandel wordt mijn sad mood al een klein beetje happy mood. Soms koop ik wat planten voor in de tuin of gewoon een zak kattenvoer ;-)

Inmiddels wel wat blijer rij ik naar huis. Is het level nog niet gestegen naar happy mood, rij ik naar AH voor een pizza of ga ik thuis aan de macaroni. Van eten word ik niet blijer (nee de tijd dat ik emo- eter was is ALLANG voorbij) en daarna ga ik dan ook in een lekker bad (nr. 3).
Mijn bad is 1.90 cm lang bij 0.90 cm breed. Heerlijk groot en ik kan daar uren, echt uren in dobberen. ik neem meestal wel wat mee om te lezen, maar meestal speel ik vanuit bad toch alleen maar Angry birds of rummykub op mijn Iphone. En nee nog steeds geen muziek.! Rossig en gerimmpeld stap ik daarna van bad in bed.

En toch zit ik tijdens het verdrietig zijn ook wel eens in de auto. Mijn vinger zoekt dan dit nummer op mijn usb stick op. Ik denk dan aan de video die bij dit nummer hoort en aan hoe BT danst, heerlijk, zo dans ik ook graag en daar word ik dan terwijl ik rij naar de autodealer ook al weer een beetje vrolijker van.

Maar most of all omdat het hier omgaat!

Simply being loved (is more than enough)